VSV3 maakt veel mee in Apeldoorn: 1,5-2,5

Net als er sneeuw en vorst voorspeld is op een dag medio maart, zal je altijd zien dat je uit moet spelen in Apeldoorn. Zo ook Velp 3. Julian had iets interessanters te doen met muziek en Hans Wolthuis moeten we nog steeds missen, waardoor we met twee invallers aantraden: Dries en Hans van Riek. Heel veel baten mochten het na een lange avond helaas niet tegen het derde van Schaakmaat.

Op bord 1 nam Dries het op tegen ‘Katja met de moeilijke achternaam’ (1155). De kleine jongedame bood net als in de wedstrijd in Velp tegen mijzelf sterk weerstand. Dries was wat minder scherp en gaf al vroeg de partij uit handen. Daarna werd het een wat bijzondere partij, omdat de tegenstander een hele toren weggaf en van schrik opgaf, omdat ze dacht dat het mat achter de paaltjes was. Dries gaf sportief even aan dat het paard er nog tussen kon. Na even blikken uitgewisseld te hebben, besloten we de opgave even Oost-Indisch te vergeten en lekker verder te schaken. Sportief een schitterende keuze, voor het resultaat een spijtige omdat het remise werd.

Op bord 2 trof Jan Stuut Jorinde Klungers (1313), de enige senior aan de kant van Schaakmaat. Dit had een mooie partij moeten worden, was het niet dat Jan zijn dame weggaf in zet 7. Dat helpt niet, bleek na uitvoerige analyse. De Hollandse verdediging van Jan zag er overigens ook al niet heel lekker uit. Punt voor Schaakmaat.

Bord 3 kende wel een gelijkwaardige partij tussen Hans van Riek en Catharina Hulleman. Over en weer werd er een pionnetje cadeau gedaan, maar echt grote gaten vielen er niet, tot Hans een mooie opjaagaanval op de dame had. Helemaal doorzetten kon Hans niet, waarop de wedstrijdleider de boel flink verstoorde door de partij stil te leggen en aan te geven dat de klok verkeerd ingesteld was. Hans was terecht not amused. In het resterende gedeelte van de partij had Hans kunnen promoveren, maar zag dit zelf niet meer, wat leidde tot een promotie aan de andere kant. Als snel volgde mat, waardoor er wederom een punt naar Schaakmaat ging.

Ik had mezelf op bord 4 geposteerd, omdat die partijen tegen Schaakmaat vaak vrij vlot klaar zijn en ik wilde mijn invallers niet op een saaie avond trakteren. Een juiste gedachte, daar ik na een half uur klaar was tegen Tobias Fennema. De jonge knul deed nog zijn best met een zorgvuldige opening, maar gaf vervolgens een paard en een paar pionnen weg, waarop het tij niet meer te keren was.

2,5-1,5 voor Schaakmaat dus met bijzondere incidentjes en her en der wat onoplettend spel. Nu op naar de slotronde bij onszelf thuis begin april. Dan treffen we nog eenmaal Lochem.