Het had zo mooi kunnen zijn..

Op vrijdag 10 maart speelde de mannen van Velp 5 tegen Schaakstad Apeldoorn 7. Het begon goed. Jan Stuut overspeelde zijn tegenstander. Hij begreep de stelling goed. Maakte gebruik van de zwakte van de stelling van de tegenstander. Dat leverde een kwaliteit op en na het verdubbelen van de torens en doordrukken het eerste bordpunt op. Jeroen Nijhuis verloor al vroeg in de partij een stuk en in het middenspel ging de tweede verloren. Dat was te veel van het verkeerde dus hij gaf op. De twee overgebleven spelers "gebroeders Van Kuijk" stonden er allebei prima voor halverwege de avond. Ze hadden hun stellingen goed opgebouwd en er was zich op twee remises en daarmee weer een wedstrijdpunt. Lazlo had de goede loper en hij opende de stelling met een breekzet. Zijn combinatie was ingewikkeld, maar die van de tegenstander ook. Die was net wat beter en er bleef materiaal hangen. Helaas nam Julian daar een voorbeeld aan en hij verloor ook. Het moet gezegd: De tegenstanders hadden bij elkaar tegen de 200 jaar meer ervaring. Maar als de mannen op deze manier door blijven gaan, dan gaat het helemaal goed komen.